Waarom heb je besloten om de Camino te wandelen? Welk doel had je voor ogen, en waarom koos je voor de Camino?
Toen ik jaren geleden de Dodentocht wandelde, hoorde ik zeggen dat een echte wandelaar ooit eens de tocht naar Compostella zou moeten maken. De Camino is zeer bijzonder en je komt onderweg ook bijzondere verhalen tegen. De pelgrims die de tocht al eens afgelegd hadden, deden mij dromen van mijn eigen Camino-avontuur.
Het was ongetwijfeld fysiek en mentaal een zware tocht. Waar haalde je de motivatie vandaan op momenten dat het minder goed ging?
Het was een zware uitdaging, niet alleen door mijn leeftijd van 74 jaar maar ook door de beperkte voorbereiding naar aanloop van de wandeling. Door de ziekte van mijn echtgenote, Maria, kon ik slechts om de drie weken gaan wandelen. Fysiek was ik er dus niet helemaal klaar voor, maar ik was 200% gemotiveerd om te starten aan mijn avontuur.
Wanneer je droomt van zo een uitdaging ga je er volledig voor. Je komt jezelf wel regelmatig tegen en het wandelen kan soms eenzaam zijn, maar ik was nooit echt alleen. Ik kreeg hulp van beschermengelen, Maria en mijn moeder, maar ook van medepelgrims en het thuisfront dat mijn avontuur steeds volgde via mijn blog. Zo werd ik door hen aangemoedigd om door te zetten.
Kan je een typische dag tijdens de Camino beschrijven?
Ik stond heel vroeg op, deed een kattenwasje, en vertrok zo snel mogelijk. Ontbijten deed ik onderweg in een volgend dorp. Een standaard ontbijt in Spanje was een tortilla met café americano en vers fruitsap. In de vroege namiddag kwam ik toe op mijn slaapplaats en kon ik douchen en mijn kleding wassen. Tijdens het avondeten was er steeds de gelegenheid om met andere pelgrims te praten. Dit gebeurde in het Frans of Engels, omdat ze van over heel de wereld kwamen.
Wat heeft de toch je persoonlijk geleerd en hoe kijk je terug naar de ervaring?
De Camino is zeer bijzonder. Wanneer je jezelf openstelt voor anderen en goed doet voor anderen dan krijg je alles driedubbel terug. Ik geloof nu meer in de goedheid van andere mensen.
Zijn er plannen voor een volgende tocht of actie?
Mijn volgende uitdaging is het tweede stuk van het Pieterpad in Nederland, dat loopt van Vorden naar Maastricht. Ik ben nu ook lid van een grote groep pelgrims die het speciale Caminogevoel deelt. Meestal blijft het daarom ook niet bij één keer, omdat de weg je terugroept. Misschien dat ik de uitdaging nog eens aanga als ik gezond blijf.
Wat hoop je dat mensen voelen of doen na het horen van jouw verhaal?
Ik hoop dat ik door mijn verhaal jongeren kan motiveren om door te zetten. Je moet niet naar Compostella wandelen zoals ik, maar ik hoop dat je voor je dromen kiest en ze niet uitstelt. Carpe Diem!
Waarom koos je ervoor om Hippo & Friends te steunen? Heb je een persoonlijke connectie met type 1 diabetes?
Ik koos ervoor om mijn tocht te koppelen aan vzw Hippo and Friends, omdat mijn kleinkind Birthe type 1 diabetes heeft. Dat gaf mij extra motivatie om de tocht te doen. De dag voor mijn vertrek kreeg Birthe een insulinepomp. Ze is nu 11 jaar. Tijdens mijn tocht sprak ik vaak over Maria, mijn echtgenote, en over diabetes. Zo leerde ik dat veel personen ook in contact komen met diabetes in hun omgeving.
Ik koos ervoor om giften te vragen aan mijn uitgebreide kennissenkring. Nadien werd dit nog aangevuld met de opbrengsten van mijn infoavonden over Compostella. Hartelijk bedankt aan iedereen om het bedrag te tillen naar meer dan €10.000!
Denk je er zelf ook aan om een (sportieve) actie op te zetten? Contacteer ons dan via diaT1op@hippoandfriends.be .
