Vanwaar kwam het idee om een ultra ergathlon te doen?
Dat is eigenlijk heel impulsief gekomen. Vorige jaar zijn zes personen van Omnimove deze uitdaging aangegaan om geld in te zamelen voor Fight against cancer. Op dat moment had mijn mama kanker en hun uitdaging heeft me op een emotionele manier geraakt. Yana, de coach die mij het voorbije jaar gecoacht heeft, was op dat moment de enige vrouw in de Benelux die een ultra ergathlon voltooid had. Ik wou dat toen ook doen en ben dan beginnen trainen. Ik heb de beslissing dus eerder op een emotionele basis genomen. Ik ben er aan begonnen zonder te beseffen wat het zou inhouden met mijn diabetes. Ik wou de tweede vrouw zijn in de Benelux die een ultra ergathlon zou doen. Het was ook mijn doel om te laten zien dat je echt (extreem) kan sporten met type 1 diabetes.
Heb je nog ervaring met extreem sporten?
Neen, ik ben twee jaar aan het crossfitten ondertussen, maar op dat moment was ik nog maar negen maanden aan het crossfitten. Ik was dus eigenlijk nog maar net terug aan het sporten na jaren. Ik ben er dus ingerold zonder enige ervaring. Ik besefte ook totaal niet wat het zou inhouden.
Hoe ziet jouw trainingsschema eruit in de aanloop naar zo’n extreme uitdaging?
Ik heb het allemaal rustig opgebouwd. In het begin moet je eens 40 minuten roeien, skiën, biken, of wat testen doen voor je uithouding. Dan gaan de trainingen van 2 tot 3 keer per week naar 4 tot 5 keer per week. Ik werk fulltime dus dat was het maximum. Tijdens de week had ik 3 kleine trainingen van 2u en één lange duurtraining van zo’n 6u. Na drie maanden heb ik mijn eerste lange duurtraining gedaan en moest ik voor de eerste keer 10km skiën, 20km roeien en 40km fietsen. Op een zaterdagvoormiddag moest ik dan bijvoorbeeld een marathon roeien, 30km skiën en fietsen.
Hoe bereid je je diabetesmanagement voor op zo’n lange trainingen?
Dat was voor mij ook allemaal nieuw. Ik heb David Van der Vloet ingeschakeld die ik via diaT1op heb leren kennen tijdens de workshops. Hij heeft mij dan wegwijs gemaakt [in het extreem sporten], want ik besefte toen nog niet dat ik gelletjes zou moeten nemen. Ik was er onbezonnen ingesprongen en David heeft mij terug met twee voeten op de grond gezet.
Bij een lange duurtraining van 5 à 6 uur ging om 4u ’s morgens mijn wekker, dan ging ik ontbijten en kroop ik nadien terug in mijn bed. Na 2u was mijn insuline verwerkt en stelde ik mijn pomp in en na 1,5u ging ik trainen. Ik had dan mijn gelletjes bij en probeerde om het halfuur 30g koolhydraten te eten. Ik ben ook veranderd van pomp, want ervoor had ik de Medtronic 780 maar de pomp gaf te veel insuline, ook wanneer ik deze in instelde op een activiteit. Ik had toen continu hypo’s. Tijdens mijn eerste marathon roeien moest ik zo veel koolhydraten eten en was ik zo misselijk dat ik met David heb samengezeten. Toen ben ik omgeschakeld naar de Omnipod 5. Ik kon toen instellen wat ik nodig had qua insuline. Dat heeft voor mij veel vergemakkelijkt. Ik zette mijn gelletjes en water klaar en monitorde via mijn horloge wanneer het tijd was om te eten. Dat was heel veel zoekwerk tijdens de eerste maanden.
Hoe heb je de ultra ergathlon zelf ervaren?
Het was vooral een mentale challenge, want fysiek was ik goed voorbereid. Ik wou niet alleen op gelletjes teren, dus ik had met een diëtist samengezeten die voorstelde om een stukje kip, yoghurt of een eitje tussendoor te eten. Na 7 à 8u kreeg ik dat ook niet meer binnen en heb ik enkel gelletjes genomen. Je moet continu aandachtig blijven of je kan eten of niet. Als ik zag dat ik echt moest eten, maar niet kon eten, dan zette ik manueel insuline bij. ’s Nachts moest ik roeien en na de eerste 50km was het enorm zwaar. Mijn suiker stond perfect en ik had veel supporters, maar ik was moe. Tijdens de laatste 30km heb ik mijn coach uit haar bed gebeld, want ik wist niet of ik het ging halen. Ik had overal pijn. Mijn coach is dan 22km naast mij blijven zitten, want ik was aan het huilen op mijn roeier. Dat was puur mentaal. Uiteindelijk heb ik het wel uitgedaan. Vanaf het moment dat ik op de fiets zat wist ik dat het zou lukken. Ik heb dus 28u op gelletjes geteerd. Dat is geen aanrader, maar ik wist dat ik het enkel op die manier zou halen.
Welke raad zou je meegeven aan een beginnende sporter met T1D?
Gewoon doen. Kijk wat het doet met je lichaam. Wanneer je net iets intensiever sport dan stijgt je suiker, maar het is echt belangrijk om in het begin goed aan te voelen wat je lichaam aankan. Wanneer begint mijn suiker te stijgen of te dalen? Goed voorbereid zijn met suikers is de boodschap. Maar [sporten met type 1 diabetes] is voor iedereen anders. Zet je angst opzij, want als je het goed monitort dan kan er niets gebeuren. Er is veel angst om te laag of te hoog te staan, maar zolang je suiker bij de hand hebt zou ik het gewoon doen. Test uit wat er voor jou werkt.
Als je je type 1 diabetes goed onder controle hebt, dan voel je je niet slecht omdat je te hoog staat, of veel hypo’s doet. Je voelt je mentaal veel beter omdat je je fysiek veel beter voelt. Als je je achter je diabetes zet en het niet meer verwaarloosd, dus door te sporten of goed te eten, dan zie je dat je suiker stabiliseert. Je kan alles doen wat je wil en je moet geen slachtoffer zijn van je diabetes. Je kan een goed leven leiden, maar je moet het echt leren aanvaarden.
Heeft T1D je op bepaalde manieren juist sterker of veerkrachtiger gemaakt?
Ik heb mijn diabetes al enkele jaren geleden omarmd. Ik heb lang gedacht ‘diabetes, ik wil het niet’ en ik voelde mij slachtoffer van mijn diabetes. Ik ben het dan anders beginnen bekijken. Ik ben beginnen sporten en de trainingen beginnen doen. Ik ben diabetes op een hele andere manier beginnen bekijken, in de positieve zin. Het is iets wat je hebt en het is geen leuke ziekte. Je moet er 90% van de tijd rekening mee houden. Dat wil niet zeggen dat je niet kan doen wat je graag doet. Het is een deel van mij en ik heb er mee leren omgaan, maar het is niet altijd even gemakkelijk. Ik heb ook moeten leren loslaten, want er waren trainingen waarbij ik hoog bleef staan en moest stoppen met trainen. Het heeft mij echt sterker gemaakt.
Heb je nog andere uitdagingen voor de toekomst?
Ik zou in 2027 graag de Dodentocht willen stappen met mijn beste vriend. Dat kan ik rustig opbouwen. Bij deze uitdaging had ik alles voor mijn diabetesmanagement binnen liggen, maar buiten sporten is nog anders. Ik ga mijn tijd nemen om te leren omgaan met het voedsel dat ik moet meenemen. Dit jaar ga ik vooral aan crossfitwedstrijden deelnemen. Tijdens het crossfitten staat mij suiker vaak in de 300, omdat je dan een uur all-out moet gaan.
Violette zette ook een actie op om geld in te zamelen voor vzw Hippo and Friends en verzamelde zo €2.740 dankzij de steun van vrienden, familie en collega's. Denk je er zelf ook aan om een (sportieve) actie op te zetten? Contacteer ons dan via diaT1op@hippoandfriends.be .
